Jest to neurodegeneracyjna choroba mózgu, która prowadzi do demencji. Występuje u osób powyżej 60. roku życia, a w wieku 85 lat cierpi na nią co piąta osoba. Przyczyny choroby są nadal nieznane, najczęściej przypisuje się ją niezdrowemu trybowi życia, złym nawykom żywieniowym, nadmiarowi tłuszczów i cukrów w diecie kosztem warzyw (tzw. zakwaszenie organizmu), paleniu tytoniu, alkoholowi, przepracowaniu, stresowi, depresji...Pierwszymi objawami mogą być utrata pamięci, zwłaszcza krótkotrwałej (czyli raczej zapamiętywanie nauczonego materiału), zaburzenia mowy i płynności wypowiedzi, problemy z wykonywaniem zwykłych prac domowych, pogorszenie orientacji, pogorszenie zdolności oceny sytuacji, coraz trudniejsze podejmowanie decyzji, problemy z myśleniem abstrakcyjnym, problemy z ubieraniem się, odkładaniem rzeczy w inne miejsca, zmiana osobowości, nastroju i zachowania, utrata zainteresowania hobby lub pracą, utrata inicjatywy. Sama choroba ma 3 stadia:

1. stadium łagodnej demencji – trudności w porozumiewaniu się, zapominanie, gubienie rzeczy, podejrzliwość, drażliwość, zaprzeczanie problemom i zaburzeniom pamięci, dezorientacja czasowa, błąkanie się w znanych miejscach, trudności w podejmowaniu decyzji i bezradność, utrata inicjatywy, oznaki depresji, lęku i agresji, utrata zainteresowania hobby, zmiana osobowości – egoizm i egocentryzm.
2. stadium umiarkowanej demencji – zaburzenia osądu, brak krytycznego myślenia, pogłębiające się zmiany osobowości, niezdolność do wykonywania codziennych czynności, takich jak gotowanie i robienie zakupów, potrzeba pomocy w zakresie higieny osobistej i ubierania się, trudności w komunikacji, błąkanie się, zaburzenia zachowania, halucynacje, podejrzliwość, stany dezorientacji.
3. Ciężka demencja – zaburzenia odżywiania, nie rozpoznawanie bliskich osób, niezrozumienie otaczających wydarzeń, utrata zdolności do płynnej mowy, silne stany splątania, trudności w chodzeniu, zaburzenia oddawania moczu i stolca, całkowita utrata samodzielności, przywiązanie do wózka inwalidzkiego, fizyczne i psychiczne wyniszczenie, utrata masy ciała, śmierć.

Według medycyny zachodniej leczenie jest trudne i jedynie objawowe, ponieważ nie istnieje leczenie przyczynowe – zazwyczaj podaje się leki poprawiające ukrwienie i odżywianie mózgu, łagodzące depresję, hamujące stany zapalne itp.

Według medycyny chińskiej

(TCM) jest to cały kompleks przyczyn, które prowadzą do powstania tych dolegliwości i tej choroby – wraz z wiekiem dochodzi do zaburzenia równowagi yin i yang oraz do uszkodzenia nabytej zdrowej („właściwej i pomyślnej”) energii qi ZHEN QI, wrodzonej energii qi YUAN QI i energii nerkowej qi SHEN QI. Wszystkie te czynniki prowadzą do utraty odżywiania mózgu, który dodatkowo jest atakowany przez inne niekorzystne czynniki, takie jak stosowanie leków chemicznych, które pozostawiają toksyczne pozostałości RE DU w organizmie, a także uczucie depresji, samotności i braku radości z życia, ponieważ osoba starsza jest wykluczona z dzisiejszego zabieganego społeczeństwa gospodarczo-handlowego...Ostatecznym rezultatem tego wszystkiego jest stagnacja energii qi QI ZHI, blokada krwi YU XUE i gromadzenie się śluzu TAN, który blokuje serce XIN i tłumi ducha SHEN, co powoduje dezorientację. Podstawowym leczeniem zgodnie z TCM jest pobudzenie zastoju energii qi QI ZHI i blokady krwi YU XUE oraz usunięcie śluzu TAN. Pozostałe dolegliwości leczy się następnie zgodnie z indywidualnymi objawami.

1. Stagnacja energii qi QI ZHI i blokada krwi YU XUE

2. Niedobór energii qi i krwi QI/XUE XU z blokadą krwi YU XUE

3. Stagnacja śluzu TAN z blokadą krwi YU XUE

tekst: dr med. Petr Hoffmann