więcej informacjiBył rok 812 za panowania dynastii Tang, a sześćdziesięciopięcioletni, schorowany i zmęczony życiem mężczyzna z trudem przycinał drzewka, gdy nagle jego uwagę przyciągnęły dwie rośliny rosnące obok siebie. Wydało mu się dziwne, że były one splecione ze sobą tak, jakby zakochany mężczyzna obejmował ukochaną kobietę. „Te dziwne pnącze muszą mieć dobry powód, aby rosnąć razem w ten sposób” – pomyślał. Wykopał je więc wraz z korzeniami i zaniósł do domu, gdzie ugotował je i zjadł.

Od młodości był zawsze bardzo słaby i ospały, więc żadna dziewczyna nie zwracała na niego uwagi. Ale, o dziwo, po siedmiu dniach regularnego spożywania gotowanych korzeni po raz pierwszy w życiu zapragnął się ożenić. Kontynuował codzienne spożywanie „cudownych korzeni” przez kilka miesięcy i czuł się znacznie silniejszy. Po roku odpowiedzialnego spożywania jego siwe włosy znów stały się kruczoczarne, a wyglądem znów przypominał młodego człowieka. Wtedy też szczęśliwie się ożenił, a jego małżeństwo natychmiast zostało pobłogosławione męskim potomkiem. Zarówno ojciec, jak i syn dożyli sędziwego wieku ponad 130 lat. Od tego czasu Chińczycy nazywają bulwę tej wielokwiatowej, splątanej rośliny „On ma czarne włosy”.

Z punktu widzenia współczesnej medycyny działanie bulwy tej specjalnej rośliny jest podobne do działania hormonów nadnerczowych (związanych z korą nadnerczy). Korzeń „on ma czarne włosy” po prostu dodaje skrzydeł.

He Shou Wu (Radix Polygoni Multiflori) z punktu widzenia tradycyjnej medycyny chińskiej wzmacnia wątrobę i nerki, wspomaga funkcje seksualne, odżywia krew i zapobiega przedwczesnemu siwieniu włosów. Zawarty jest np. w mieszankach ziołowych Grzywa czarnego konia (kod 119), Tancerka z gruszkowego ogrodu (kod 022) i Powiew jedwabnego wachlarza (kod 113).

Z punktu widzenia współczesnej medycyny obniża poziom cholesterolu i tłuszczów we krwi, reguluje poziom glukozy we krwi, ma działanie antybiotyczne i przeciwmalaryczne.

Więcej informacji na temat tradycyjnej medycyny chińskiej można znaleźć w książkach Na frekvenci čínské medicíny (2002) i Od pramene čínské medícíny (2007).

Dr med. Petr Hoffmann